Eodromaeus — Afbeelding niet beschikbaarEodromaeus
Betekenis van de naam«Dageraad loper»
- Leefde
- Late Trias periode
- Dieet
- Vleeseter
- Voor het eerst gevonden
- 2011
- Gevonden in
- Argentinië
Eodromaeus is een roofdier uit de sectie ‘Trias’. Leefde: Late Trias periode. Afmetingen: lengte 1,2 m, hoogte 0,3 m, gewicht 5 kg. Voor het eerst gevonden in 2011, Argentinië. De naam betekent ‘Dageraad loper’. In de gevechten op onze site verslaat hij 4 van de 132 tegenstanders.
Eodromaeus is geslacht van vleesetende dinosauriërs uit de groep van de Theropoda. Het kwam circa 230 miljoen jaar geleden, tijdens het late trias, voor in het gebied van het huidige Argentinië. De typesoort is Eodromaeus murphi.
In 1996 vond John Murphy, een vrijwilliger in een team geleid door Ricardo Martinez, in de Valle de la Luna in het noordwesten van Argentinië een skelet van een kleine dinosauriër. Dit werd eerst aangezien voor een nieuw exemplaar van Eoraptor maar bleek na verdere preparatie een nog onbekende soort te vertegenwoordigen.
Eodromaeus is een vrij kleine roofsauriër. De totale lengte van PVSJ 562, het grootste skelet, is door de beschrijvers geschat op 177 centimeter. De fragmenten zouden kunnen wijzen op een iets aanzienlijker grootte, tussen de 175 centimeter en de twee meter, wat wijst op een gewicht van tussen de vijftien en vijfentwintig kilogram. In persberichten, gebaseerd op het kleinere holotype, werd gemeld dat het dier zo'n 1,2 meter lang was met een heuphoogte van vijfendertig centimeter, en tussen de vier en zes kilogram woog.
Eodromaeus heeft de algemene kenmerken van een theropode. Hij liep op zijn achterpoten. Het was een roofdier: hij had gekromde tanden waarmee hij vlees kon snijden; met zijn lange achterpoten kon hij hoge snelheden halen.
Speciale eigenschappen zijn dat zijn handen relatief lange vingers met scherpe klauwen hadden, met een lengte van zo'n vier centimeter in totaal; hij kon zijn prooien daarmee waarschijnlijk stevig vastgrijpen en doden. Ook tonen in de staartbasis de voorste staartwervels verstijvende werveluitsteeksels. Zijn staart kon daarmee beter het evenwicht bewaren bij het maken van scherpe bochten.
Eodromaeus toont enkele zeer basale kenmerken, die dus typerend zijn voor de allereerste theropoden: de uitholling waarin de grote schedelopening, de fenestra antorbitalis, zich bevindt, is erg breed; de onderrand van het bovenkaakbeen dat de tanden draagt, de maxilla, is opvallend gebogen; de voorste maxillaire tanden zijn strek verlengd. Een afgeleide eigenschap echter is de pneumatisering, het doortrokken zijn van luchtholten, van het basisfenoïde, een bot uit de hersenpan, en van de halswervels. Deze pneumatisering duidt op de aanwezigheid van luchtzakken, die een zeer efficiënte wijze van ademhaling mogelijk maakten, en daarmee op warmbloedigheid. Sereno heeft het dier daarom afgebeeld met een primitief verenkleed, hoewel afdrukken van de veren of haren zelf niet gevonden zijn.
De beschrijvers plaatsten Eodromaeus basaal in de Theropoda. Dit leidde men af uit onder andere de kenmerken van de schedel, de wervelkolom, de voor- en achterpoten en de bekkengordel. De onderzoekers voerden een exacte kladistische analyse uit met als uitkomst dat dat Eodromaeus iets meer afgeleid was binnen de Theropoda dan de Herrerasauridae — die geen pneumatisering tonen — maar nog onder de Neotheropoda in de stamboom stond. Hij was niet erg gespecialiseerd en benadert in grootte en morfologie de hypothetische gemeenschappelijke voorouder van de Theropoda.
Gebaseerd op materiaal van Wikipedia ·Artikel op Wikipedia ·Tekst beschikbaar onder CC BY-SA 4.0








