RiojasaurusRiojasaurus — Afbeelding niet beschikbaar
Trias · 252–201 miljoen jaar geleden

Riojasaurus

Betekenis van de naam«Rioja hagedis»

Lengte6,6 m
Hoogte2,5 m
Gewicht2 t
Leefde
Vroege Trias-periode
Dieet
Planteneter
Voor het eerst gevonden
1969
Gevonden in
Argentinië

Riojasaurus is een planteneter uit de sectie ‘Trias’. Leefde: Vroege Trias-periode. Afmetingen: lengte 6,6 m, hoogte 2,5 m, gewicht 2 t. Voor het eerst gevonden in 1969, Argentinië. De naam betekent ‘Rioja hagedis’. In de gevechten op onze site verslaat hij 82 van de 132 tegenstanders.

Riojasaurus is een monotypisch geslacht van uitgestorven herbivore dinosauriërs uit de groep van de Sauropodomorpha. Riojasaurus incertus, de enige soort, leefde tijdens het Laat-Trias (Laat Norien, circa 205 miljoen jaar geleden) in het gebied van het huidige Argentinië.

De lengte van de gevonden exemplaren van Riojasaurus varieert van twee tot een kleine zeven meter. De kophoogte van de grotere exemplaren bedraagt drie meter. In 2010 schatte Gregory S. Paul de maximale lichaamslengte op zeshonderdzestig centimeter en het gewicht op achthonderd kilogram. Het dijbeen van het holotype heeft een lengte van negenenvijftig centimeter. Net als de andere vroege sauropodomorfen en de latere sauropoden had Riojasaurus een kleine kop, een lange nek en een lange staart. De nek van Riojasaurus is overigens maar matig lang en zijn bouw is zeer robuust.

In tegenstelling tot bijvoorbeeld de verwante Plateosaurus was deze sauropodomorf volgens sommige onderzoekers geen gedwongen tweevoeter, wat af te leiden zou zijn uit de bouw van de poten en de enkels. De arm heeft ongeveer twee derde van de lengte van de achterpoot wat het dier in staat stelde bij een horizontale houding van de romp met de voorpoten de grond te bereiken.

Onderscheidende kenmerken van Riojasaurus omvatten onder meer een speciaal grote uitholling boven de fenestra antorbitalis, de schedelopening vóór de oogkas en zeer robuuste halswervels. Opvallend is verder dat de tandenrij van de onderkaak inspringt ten opzichte van de buitenwand, wat een teken is dat vlezige wangen aanwezig waren. De tanden hebben zelf ook een aparte vorm: ze zijn niet afgeplat en bladvormig met grote kartelingen, ingesnoerd aan de basis, maar meer cilindervormig met heel fijn vertandingen op de snijranden en een lichte kromming naar achteren.

De schedel van Riojasaurus is tamelijk langwerpig met in bovenaanzicht een spits driehoekig profiel. Bij specimen ULR 56 heeft de schedel een lengte van vijfentwintig centimeter maar dat exemplaar is een derde korter dan het holotype. De praemaxillae dragen een hoornsnavel. De neusgaten zijn relatief groot. Het traanbeen dat de fenestra antorbitalis van de oogkas scheidt, is verticaal gericht. Het hoogste punt van de schedel ligt aan de voorzijde van de oogkas. Naar voren toe heeft de snuit van daaruit een recht bovenprofiel; bij de meeste verwanten is het hol. De oogkas beslaat achtentwintig procent van de lengte van de schedel. Bovenop de schedel ligt tussen de wandbeenderen een duidelijke schedelkam. Het bovenste slaapvenster is overdwars smal. Het onderste slaapvenster heeft geen sterk naar achteren verbrede onderzijde. In het lange en rechte bovenkaaksbeen staan vierentwintig tanden. Het kaakgewricht is niet verlaagd ten opzichte van deze tandenrij, wat duidt op een beperkte bijtkracht.

In het onderste achterhoofd is het voorste basisfenoïde niet ingesprongen ten opzichte van het basioccipitale. Van de afhangende uitsteeksels in deze zone staan de tubera basilaria tamelijk vooraan en zijn duidelijk gescheiden. De voorliggende processus basipterygoidei zijn gescheiden door een brede trog en aan hun uiteinde verbreed; hun bases zijn erg hoog geplaatst, niet lager dan de achterhoofdsknobbel.

Het leefgebied van Riojasa bestond uit wouden; het klimaat kende een duidelijk nat seizoen. Riojasaurus voedde zich vooral met de destijds veel voorkomende zaadvarens als Dicroidium. Een andere basale sauropodemorf uit zijn habitat was Lessemsaurus. Door zijn grootte kende Riojasaurus slechts weinig vijanden. Alleen grotere Crurotarsi als Saurosuchus of grote dinosauriërs als Herrerasaurus zouden een bedreiging hebben kunnen zijn.

Gebaseerd op materiaal van Wikipedia ·Artikel op Wikipedia ·Tekst beschikbaar onder CC BY-SA 4.0

Vechten met

Meer uit deze rubriek