AnurognathusAnurognathus — Obraz niedostępny
Stworzenia latające

Anurognathus

Znaczenie nazwy«Zuchwa, szczęka»

Rozpiętość skrzydeł0,35 m
Żył
Okres późnej jury
Pierwsze znalezisko
1923
Znaleziony w
Niemcy

Anurognathus należy do działu „Stworzenia latające”. Żył: okres późnej jury. Rozmiary: rozpiętość skrzydeł 0,35 m. Pierwsze znalezisko: 1923, Niemcy. Nazwa oznacza „Zuchwa, szczęka”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 0 z 47.

Żył w epoce późnej jury na terenach obecnej Europy. Długość ciała ok. 10 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 50 cm, masa ok. 8-10 g. Jego szczątki znaleziono w Niemczech (w Bawarii, w gminie Solnhofen).

Opisany na podstawie jednego szkieletu. Był spokrewniony z batrachognatem, lecz był nieco od niego mniejszy. Miał dużą rozpiętość skrzydeł w stosunku do wielkości ciała. Posiadał bardzo krótki ogon, stąd pochodzi jego nazwa.

Rodzaj został opisany przez Ludwiga Döderleina w 1923 r. na podstawie holotypu BSP 1922.I.42, znalezionego w kamieniołomach wapienia Ashtofen w pobliżu Eichstät (Bawaria, Niemcy) i składającego się ze stosunkowo kompletnego, ale zniszczonego szkieletu na płycie. Brak kontrpłyty, większość szkieletu występuje tylko w formie odcisku.

Później odkryto drugi, mniejszy okaz, prawdopodobnie młodociany. Płyta i kontr-płyta z jego szczątkami zostały podzielone i sprzedane do prywatnych kolekcji; żadna z próbek nie posiada oficjalnej rejestracji. Okaz ten został opisany przez Christophera Bennetta w 2007 roku, okazał się pełniejszy i pełniejszy. Zachował wrażenie większości skórzastej błony skrzydła, a resztki mięśni ud i ramion stają się widoczne w ultrafioletowej poświacie.

Anurognathus miał krótką głowę z zębami podobnymi do igieł, wygodnymi do łapania owadów. Czaszka tego pterozaura była bardzo krótka i szeroka, jej szerokość przekraczała długość. Oczy patrzyły przed siebie, zapewniając zwierzęciu widzenie obuoczne.

Na czwartym palcu dźwigającym skrzydło brakowało czwartej falangi. Według Bennetta błona widoczna w pobliżu goleni wskazywała, że skrzydło stykało się z kostką, a zatem było raczej krótkie i szerokie.

Cechy podobne do cech pterozaurów z długimi ogonami to wydłużony piąty palec u nogi podtrzymujący pajęczynę między nogami, uropatagium, krótkie kości śródręcza i szyja, która nie przekracza długości czaszki.

Według Döderleina anurognathus, dzięki swoim długim skrzydłom, był szybkim lotem, szybko uderzając w ofiarę jak współczesne lelki. Jednak Bennett, opierając się na rozwarciu znacznie krótszych skrzydeł w połączeniu z krótkim ogonem, wnioskuje, że anurognathus był wolno latającym drapieżnikiem, kładącym nacisk na zwinność, a jego duże oczy przystosowały się do trybu życia o zmierzchu. Potwierdza to również duża elastyczność stawów palców.

Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0

Walcz z

Więcej z tego działu