Barbaridactylus — Obraz niedostępnyBarbaridactylus
Znaczenie nazwy«Świetny palec»
- Żył
- Okres późnej kredy
- Pierwsze znalezisko
- 2018
- Znaleziony w
- Maroko
Barbaridactylus należy do działu „Stworzenia latające”. Żył: okres późnej kredy. Rozmiary: rozpiętość skrzydeł 4 m. Pierwsze znalezisko: 2018, Maroko. Nazwa oznacza „Świetny palec”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 34 z 47.
Barbaridactylus to nyctosaurid pterozaur z basenu Ouled Abdoun w Maroku, basenu, którego początki sięgają mastrychtu późnej kredy.
Został opublikowany w 2018 roku przez paleontologów Nicholasa R. Longricha, Davida M. Martilla i Briana Andresa. W tej samej publikacji opisano dwa inne pterozaury z tego samego basenu: Alcione i Simurghia. Typowym i jedynym gatunkiem jest B. grandis.
Barbaridactylus to duży nyktozaur o długości kości ramiennej 22,5 cm (8,9 cala), rozpiętości skrzydeł około 4 m (13 stóp) i masie ciała 4 kg (8,8 funta). Podobnie jak inne nyktozaury, Barbaridactylus miał zakrzywione do góry szczęki. Jedyna znana szyjka macicy jest również raczej typowa dla nyktozaurów, ponieważ jest proporcjonalnie krótka i szeroka, a morfologia występuje również u spokrewnionych pteranodontów. Łopatkowo-krucza jest zrośnięta, co oznacza, że zwierzę było prawdopodobnie dorosłe. Ma kształt bumerangu, a dwie kości (łopatka i krukowata) tworzą kąt 60 stopni. Trzon kości ramiennej jest długi i cienki. Grzebień naramienny w kształcie topora (charakterystyczna cecha nyktozaurów) znajduje się w szczególnie dystalnym miejscu w stosunku do głowy kości ramiennej, bardziej podobny do nyktozaura niż Alcione. Ten grzebień jest krótki i szeroki, a rozszerzona końcówka jest słabo rozwinięta, co jest cechami podstawowymi. Grzebień naramienny wydaje się wypaczony patrząc z przodu, bardziej niż u innych nyktozaurów, ale znacznie mniej niż u pteranodontów. Na brzusznej powierzchni każdej głowy kości ramiennej znajduje się pneumatyczny dół, który jest unikalny dla tego gatunku. Kość łokciowa jest stosunkowo delikatna, w przeciwieństwie do mocnej kości łokciowej Alcione, a jej końce są słabo rozszerzone. Promień średnicy wynosi około dwóch trzecich promienia kości łokciowej. Kość udowa Barbaridactylus jest stosunkowo typowa dla nyktozaurów, chociaż brakuje jej silnej dystalnej ekspansji występującej u innych nyktozaurów. Zamiast tego rozszerza się łagodniej, podobnie jak Pteranodon.
Barbaridactylus został odkryty w fosforanach górnego mastrychtu znajdujących się w basenie Ouled Abdoun w północnym Maroku. Ta formacja geologiczna nie należy do formacji. Jest podzielony na kanapy, a Barbaridactylus został odkryty w Couche III. Warstwa ta pochodzi z ostatniego mastrychtu, około 1 miliona lat przed wyginięciem pod koniec kredy. Couche III reprezentuje najbardziej zróżnicowany ekosystem morski znany z tamtych czasów.
Z regionu znana jest duża różnorodność życia morskiego, w tym rekiny i ryby kostnoszkieletowe, a także żółwie, plezjozaury i mozazaury. Znanych jest kilka rzadkich, fragmentarycznych skamieniałości dinozaurów, w tym abelizaura i zauropoda. Inne pterozaury w formacji były pierwotnie reprezentowane tylko przez azhdarchid Phosphatodraco mauritanicus. Jednak oprócz Barbaridactylus nowsze badania ujawniły co najmniej pięć innych gatunków pterozaurów z tego miejsca, w tym Alcione, Simurghia i Tethydraco.
Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0







