Dakozaur — Obraz niedostępnyDakozaur
Znaczenie nazwy«Gryząca jaszczurka»
- Żył
- Okres późnej jury
- Pierwsze znalezisko
- 1856
- Znaleziony w
- Argentyna
Dakozaur należy do działu „Stworzenia morskie”. Żył: okres późnej jury. Rozmiary: długość 6 m. Pierwsze znalezisko: 1856, Argentyna. Nazwa oznacza „Gryząca jaszczurka”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 10 z 23.
Dakozaur to rodzaj krokodylomorfów morskich z okresu późnej jury - wczesnej kredy. Należą do tzw. krokodyli słonowodnych – rodziny Metriorhynchidae. Są to jedyne w pełni morskie archozaury. Jeden z nielicznych Metriorhynchus przystosował się prawie wyłącznie do polowania na dużą zdobycz.
Rozmiary są duże (długość całkowita do 4-5 metrów). Kufa krótka, zaokrąglona z przodu, czaszka wysoka, zęby ogromne, nieliczne, zyfodontyczne (jak u mięsożernych dinozaurów). Orbity są duże, z pierścieniem twardówkowym. Jest okienko przedoczodołowe, prawdopodobnie zawierające gruczoł solny. Powyżej okienko przedoczodołowe pokrywają wyrostki czaszki, kończyny zamieniają się w płetwy, zwłaszcza przednie. Przednie płetwy są znacznie krótsze niż tylne. Koniec ogona jest zakrzywiony w dół i służył jako podstawa dla płetwy ogonowej podobnej do płetwy ichtiozaurów i mozazaurów. Osteodermy są zmniejszone.
Na zasadzie życia dakozaury mogły w przybliżeniu przypominać orki, chociaż w zachowaniu były bardziej podobne do współczesnych krokodyli półwodnych. Dakozaury były aktywnymi drapieżnikami wodnymi, zdolnymi do radzenia sobie ze zwierzętami znacznie większymi od siebie. Polowali prawdopodobnie głównie na ichtiozaury, plezjozaury i duże ryby (rekiny). Odrywali kawałki mięsa od dużej zdobyczy w taki sam sposób, jak współczesne krokodyle – dakozaury miały dobrze rozwinięte mięśnie szczęk, a budowa czaszki i kręgów pozwalała im na „śmiertelną rotację”. Podczas gdy zęby dakozaurów, podobnie jak zęby współczesnych krokodyli i tyranozaurów, bardziej nadawały się do trzymania i gryzienia kości niż do krojenia mięsa. Co ciekawe, większość gatunków dzieli morza z dużymi pliozaurami.
Nie wiadomo, jak rozmnażały się krokodyle słonowodne. Podobno musieli znosić jaja (jaja archozaurów są ubrane w twarde skorupy, a wśród współczesnych ptaków i krokodyli nie ma gatunków żyworodnych). Aby to zrobić, musisz zejść na brzeg. Być może właśnie ta cecha ograniczyła ich wielkość (wśród metriorhynchidae nie ma gatunku olbrzymiego) i stała się jednym z czynników wyginięcia tej grupy na początku środkowej kredy.
Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0







