HuehuecanauhtlusHuehuecanauhtlus — Obraz niedostępny
Kreda · 145–66 mln lat temu

Huehuecanauhtlus

Znaczenie nazwy«Starożytna kaczka»

Długość6 m
Wysokość2,7 m
Waga3 t
Żył
Okres późnej kredy
Dieta
Roślinożerca
Pierwsze znalezisko
2012
Znaleziony w
Meksyk

Huehuecanauhtlus to roślinożerca z działu „Kreda”. Żył: okres późnej kredy. Rozmiary: długość 6 m, wysokość 2,7 m, waga 3 t. Pierwsze znalezisko: 2012, Meksyk. Nazwa oznacza „Starożytna kaczka”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 84 z 132.

Huehuecanauhtlus to rodzaj dinozaura hadrozauroida znanego z późnej kredy (etap santonu) w Michoacán w zachodnim Meksyku. Zawiera jeden gatunek, Huehuecanauhtlus tiquichensis.

Huehuecanauhtlus znany jest tylko z dwóch osobników. Holotyp IGM 6253 reprezentowany przez fragmentaryczną czaszkę (częściowa lewa szczęka i fragment kości zębowej) i szkielet pozaczaszkowy, w tym cztery kręgi szyjne, dziewięć kręgów grzbietowych, cztery grzbietowe kolce nerwowe, jedną trzonową część grzbietową, pięć prawych żeber grzbietowych, siedem lewych żeber grzbietowych, siedem krzyżowych nerwów kolce, siedem przysad krzyżowych, jedna przysadka ogonowa, trzy kręgi ogonowe, dwa ogonowe kolce nerwowe, osiem fragmentarycznych skostniałych ścięgien, lewe i prawe częściowe biodro oraz lewe i prawe częściowe łono. Mniejszy paratyp, IGM 6254, jest reprezentowany przez fragment lewej kości zębowej, dwa zęby i jedną przedzygapofizę szyjną.

Oba okazy zostały zebrane w miejscowości Barranca Los Bonetes w Tuzantla w stanie Michoacán. Holotyp pochodzi z szóstego miejsca skamieniałości, podczas gdy paratyp pochodzi z trzeciego miejsca, nienazwanej formacji, datowanej na santonowe stadium późnej kredy, około 85,8-83,5 mln lat temu.

Ramírez-Velasco i in. (2012) zdiagnozowali Huehuecanauhtlus na podstawie unikalnej kombinacji znaków. Na przykład dwa zęby odsłonięte w płaszczyźnie okluzyjnej odpowiednio trzeciej dziobowej i tylnej trzeciej części zębowej i szczęki. Miał siedem kręgów krzyżowych i wysokie kolce nerwowe tylnych kręgów, będąc od 3,5 do 4 razy wyższe niż odpowiadające im centra. Podobnie jak u klaozaura, jego wyrostek nadpanewkowy ma aż 75% długości środkowej płytki biodrowej, z wierzchołkiem położonym powyżej tylno-brzusznego rogu guzowatości kulszowej. Różni się od innych hadrozauroidów tym, że ma wyjątkowo odchylony wyrostek przedpanewkowy kości biodrowej, tak że przecinająca się na pół długa oś wyrostka tworzy kąt mniejszy niż 130° z płaszczyzną poziomą wyznaczoną przez nasady kości kulszowej i łonowej. Można go odróżnić od hadrozauroidów podstawnych po bardzo głębokim wklęsłym profilu grzbietowo-przyśrodkowej krawędzi płytki biodrowej, przylegającej do wyrostka nadpanewkowego. Analiza filogenetyczna przeprowadzona przez Ramírez-Velasco i in. (2012) odkryli dużą politomię wszystkich hadrozaurów, które są bardziej pochodne niż Probactrosaurus, ale mniej pochodne niż Hadrosauridae. Wykluczenie Claosaurus, Jeyawati, Levnesovia, Nanyangosaurus, Shuangmiaosaurus i Telmatosaurus z politomii zaowocowało bardziej rozdzielczą topologią. Poniższy kladogram przedstawia pozycję filogenetyczną Huehuecanauhtlus wśród innych hadrozauroidów zgodnych z tą topologią (nie pokazano związków w obrębie Hadrosauridae).

Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0

Walcz z

Więcej z tego działu