Kamarazaur — Obraz niedostępnyKamarazaur
Znaczenie nazwy«Jaszczurka komorowa»
- Żył
- Okres późnej jury
- Dieta
- Roślinożerca
- Pierwsze znalezisko
- 1877
- Znaleziony w
- USA
Kamarazaur to roślinożerca z działu „Jura”. Żył: okres późnej jury. Rozmiary: długość 23 m, wysokość 10 m, waga 15 t. Pierwsze znalezisko: 1877, USA. Nazwa oznacza „Jaszczurka komorowa”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 125 z 132.
Camarasaurus był rodzajem czworonożnych, roślinożernych dinozaurów i jest najpowszechniejszą skamieniałością zauropoda w Ameryce Północnej. Jego skamieniałe szczątki znaleziono w formacji Morrison, datowanej na epokę późnej jury (etapy od kimerydu do tytonu), między 155 a 145 milionami lat temu.
Camarasaurus przedstawiał charakterystyczny profil czaszki z tępym pyskiem i łukowatą czaszką, która była niezwykle kwadratowa, typowa dla podstawowych Macronarian.
Camarasaurus jest jednym z najczęściej spotykanych i często dobrze zachowanych odkrytych dinozaurów zauropodów i został dobrze opisany w wielu publikacjach. Podobnie jak inni Macronarianie, miał typowe duże naris, długie kończyny przednie i krótki ogon w porównaniu ze współczesnymi Diplodocidami. Camarasaurus był średniej wielkości zauropodem w porównaniu ze współczesnymi gatunkami z tej samej formacji, ale w tytonie osiągnął duże rozmiary z C. supremus . Maksymalny rozmiar najpowszechniejszego gatunku, C. lentus, wynosił około 15 m (49 stóp) długości. Największy gatunek, C. supremus, osiągnął maksymalną długość 23 m (75 stóp) i maksymalną szacunkową wagę 47 ton (51,8 ton).
Łukowata czaszka kamarazaura była niezwykle kwadratowa, a tępy pysk miał wiele okien. Mocna czaszka Camarasaurus zachowuje się znacznie lepiej niż wiele innych zauropodów, w przeciwieństwie do smukłych czaszek Diplodocidów, które również znajdują się w formacji Morrison. Zęby o długości 19 cm (7,5 cala) miały kształt dłuta (łopatki) i były rozmieszczone równomiernie wzdłuż szczęki. Siła zębów wskazuje, że Camarasaurus prawdopodobnie jadł grubszy materiał roślinny niż diplodoki o smukłych zębach.
Wcześniej naukowcy sugerowali, że Camarasaurus i inne zauropody mogły połykać gastrolity (kamienie), aby pomóc w rozdrabnianiu pokarmu w żołądku, zwracaniu lub wydalaniu go, gdy stał się zbyt gładki. Jednak nowsza analiza dowodów na kamienie żołądkowe sugeruje, że tak nie było. Silne, mocne zęby Camarasaurus były bardziej rozwinięte niż u większości zauropodów i były wymieniane średnio co 62 dni (M. D'Emic i in.), co wskazuje, że Camarasaurus mógł do pewnego stopnia przeżuwać pokarm w pysku przed połknięciem. Inne odkrycia wskazują, że Camarasaurus spp. preferował roślinność inną niż inne zauropody, co pozwala im dzielić to samo środowisko bez konkurowania.
Formacja Morrison, położona wzdłuż wschodniego zbocza Gór Skalistych, jest domem dla bogatego w skamieniałości odcinka skał późnej jury. Można tu spotkać wiele gatunków dinozaurów, w tym krewnych Camarasaurus, takich jak Diplodocus, Apatosaurus i Brachiosaurus, ale kamarazaury są najliczniejszymi dinozaurami w formacji. Skamieniałości Camarasaurus zostały znalezione w prawie każdym większym miejscu i mają jedno z największych znanych rozmieszczeń dinozaurów Morrison, ze skamielinami znalezionymi w miejscowościach od Nowego Meksyku po Montanę i Utah po Oklahomę. Według datowania radiometrycznego warstwy osadowe Morrison rozciągają się od 156,3 mln lat temu (Mya) u podstawy do 146,8 mln lat u góry, co umieszcza je w późnym oksfordzkim, kimerydowym i wczesnym tytońskim etapie późnej jury. okres. Jego środowisko jest interpretowane jako półpustynne z wyraźnymi porami deszczowymi i suchymi.
Dinozaury i skamieniałości śladowe znajdują się szczególnie w Morrison Basin, która rozciąga się od Nowego Meksyku po Albertę i Saskatchewan i powstała, gdy prekursory przedniego pasma Gór Skalistych zaczęły przesuwać się na zachód. Zerodowany materiał z ich zlewni skierowanych na wschód był przenoszony przez strumienie i rzeki i osadzał się na bagnistych nizinach, jeziorach, kanałach rzecznych i równinach zalewowych. Formacja jest podobna pod względem wieku do formacji Lourinha w Portugalii i formacji Cañadón Calcáreo w Argentynie. W obu formacjach znaleziono skamieniałości Camarasaurid. W 1877 roku stało się centrum wojen o kości , rywalizacji w zbieraniu skamieniałości między wczesnymi paleontologami Othnielem Charlesem Marshem i Edwardem Drinkerem Cope , a sam Camarasaurus został odkryty i nazwany przez tego ostatniego paleontologa podczas konfliktu.
Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0







