Pizanozaur — Obraz niedostępnyPizanozaur
Znaczenie nazwy«Jaszczurka Pisano»
- Żył
- Okres późnego triasu
- Dieta
- Drapieżnik
- Pierwsze znalezisko
- 1967
- Znaleziony w
- Argentyna
Pizanozaur to drapieżnik z działu „Trias”. Żył: okres późnego triasu. Rozmiary: długość 1 m, wysokość 0,3 m, waga 10 kg. Pierwsze znalezisko: 1967, Argentyna. Nazwa oznacza „Jaszczurka Pisano”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 4 z 132.
Pisanosaurus to wymarły rodzaj wczesnych dinozaurów, prawdopodobnie ptasiomiednicznych lub silezaurów, z późnego triasu w Argentynie. Był to mały, lekko zbudowany, żyjący na ziemi roślinożerca, który mógł dorastać do około 1 m (3,3 stopy) długości.
Znany jest tylko jeden gatunek, typ, Pisanosaurus mertii, na podstawie pojedynczego częściowego szkieletu odkrytego w formacji Ischigualasto w basenie Ischigualasto-Villa Unión w północno-zachodniej Argentynie. Ta część formacji została datowana na późny Karnian, około 229 milionów lat temu.
Pisanozaur jest znany z pojedynczego fragmentarycznego szkieletu odkrytego w 1962 roku przez Galileo Juana Scaglię w miejscowości Hoyada del Cerro Las Lajas (znanej również jako Agua de Las Catas) w formacji Ischigualasto w prowincji La Rioja w Argentynie.
Rodzaj opiera się na okazie oznaczonym PVL 2577, który składa się z częściowej czaszki, w tym fragmentarycznej prawej szczęki z zębami i niekompletnej prawej gałęzi żuchwy (żuchwa), sześciu niekompletnych kręgów szyjnych, siedmiu niekompletnych kręgów grzbietowych, pleśni pięciu kręgi krzyżowe, żebro i kilka fragmentów żeber, fragmentaryczna prawa łopatka, kość krucza, odciski fragmentarycznej kości biodrowej, kulszowej i łonowej, odcisk trzech kości śródręcza, cała kość udowa, prawa piszczel, prawa kość strzałkowa, z przegubem astragalus i calcaneum, element stępu z kością śródstopia, śródstopie III i IV, trzy paliczki od trzeciego palca i pięć paliczków (w tym ungual) od czwartego palca oraz nieokreślony fragment kości długiej.
Nazwa rodzaju Pisanosaurus oznacza „jaszczur pisano” i łączy „pisano” na cześć argentyńskiego paleontologa Juana Arnaldo Pisano z Muzeum La Plata, z łacińskim „saurus” z greckiego (σαύρα) oznaczającym „jaszczur”. Pisanosaurus został opisany i nazwany przez argentyńskiego paleontologa Rodolfo Casamiquela w 1967 roku. Typowym i jedynym obecnie znanym gatunkiem jest Pisanosaurus mertii. Specyficzna nazwa honoruje nieżyjącego już araukańskiego przyrodnika Carlosa Mertiego.
Opierając się na znanych elementach kopalnych z częściowego szkieletu, pisozaur był małym, lekko zbudowanym dinozaurem, osiągającym 1–1,3 m (3,3–4,3 stopy) długości i 2 kg (4,4 funta) masy ciała. Szacunki te różnią się ze względu na niekompletność holotypowego okazu PVL 2577. Orientacja kości łonowej jest niepewna, a niektóre rekonstrukcje szkieletu wystają w dół i do przodu (stan propubiczny), podobnie jak u większości dinozaurów gadziomiedniczych.
Według ponownego opisu José Bonaparte z 1976 roku, pisozaur ma pewne charakterystyczne cechy. Panewka (gniazdo biodrowe) jest otwarta. Szypułki kości biodrowej są krótkie, co skutkuje niską i osiowo wydłużoną panewką. Górna część kości kulszowej jest szeroka, większa niż kość łonowa. Śródręcza dłoni są najwyraźniej wydłużone, mierzą około piętnastu milimetrów.
Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0







