Zupajzaur — Obraz niedostępnyZupajzaur
Znaczenie nazwy«Diabelski jaszczur»
- Żył
- Późna trias
- Dieta
- Drapieżnik
- Pierwsze znalezisko
- 2003
- Znaleziony w
- Argentyna
Zupajzaur to drapieżnik z działu „Trias”. Żył: późna trias. Rozmiary: długość 4 m, wysokość 1,3 m, waga 200 t. Pierwsze znalezisko: 2003, Argentyna. Nazwa oznacza „Diabelski jaszczur”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 55 z 132.
Zupajzaur to wymarły rodzaj wczesnego teropoda, żyjący w piętrze noryckim późnej triasu na terenach dzisiejszej Argentyny.
Skamieniałości tego dinozaura odnaleziono w formacji Los Colorados w północno-zachodniej Argentynie. Choć nie odkryto jeszcze kompletnego szkieletu, Zupajzaura uważa się za dwunożnego drapieżnika o długości do 4 metrów. Mógł on posiadać dwa równoległe grzebienie biegnące wzdłuż pyska.
Odkryty w maju 1997 roku przez Santiago Reuila, został opisany przez Arcucciego i Corię w 2003 roku. Nazwa Zupaysaurus pochodzi od słowa „supay” w języku keczua, oznaczającego „diabła”, oraz greckiego słowa „sauros” oznaczającego „jaszczura” – stąd „diabelski jaszczur”. W mitologii Inków Supay był bogiem śmierci i władcą świata podziemnego Ukhu Pacha. Gatunek typowy, Z. rougieri, został nazwany na cześć Guillermo Rougiera, kierownika wyprawy.
Zupajzaur był średniej wielkości teropodem. Czaszka dorosłego osobnika mierzyła około 450 mm, co sugeruje całkowitą długość ciała wynoszącą około 4 metry. Jak wszystkie teropody, poruszał się wyłącznie na tylnych kończynach. Posiadał dość długą szyję oraz charakterystyczne dla celofyzoidów wcięcie w pysku między kością przedszczękową a szczękową.
Początkowo opisywano go z dwoma cienkimi grzebieniami na czubku czaszki, podobnymi do tych u dilofozaura. Jednak nowsze analizy poddały w wątpliwość ich istnienie – sugeruje się, że struktury zidentyfikowane jako grzebienie to w rzeczywistości kości łzowe przemieszczone ku górze podczas procesu fosylizacji. Do cech charakterystycznych Zupajzaura należą m.in. okno szczękowe znajdujące się w obrębie dołu przedoczodołowego oraz słabo rozwinięty grzebień knemialny na kości piszczelowej.
Choć początkowo klasyfikowano go jako najstarszego znanego tetanura, późniejsze analizy filogenetyczne sugerują, że był on celofyzoidem spokrewnionym z segizaurem lub taksonem siostrzanym dla kladu obejmującego dilofozaurydy, ceratozaury i tetanury.
Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0








