SerikornisSerikornis — Afbeelding niet beschikbaar
Vliegende dieren

Serikornis

Betekenis van de naam«Zijden hagedis»

Spanwijdte0,7 m
Leefde
Late Trias-periode
Voor het eerst gevonden
2017
Gevonden in
China

Serikornis hoort bij de sectie ‘Vliegende dieren’. Leefde: Late Trias-periode. Afmetingen: spanwijdte 0,7 m. Voor het eerst gevonden in 2017, China. De naam betekent ‘Zijden hagedis’. In de gevechten op onze site verslaat hij 7 van de 47 tegenstanders.

Serikornis is een geslacht van kleine, gevederde anchiornithid-dinosaurussen uit de Tiaojishan-formatie van het Boven-Jura in Liaoning, China. Het wordt vertegenwoordigd door de typesoort Serikornis sungei.

Serikornis, voor het eerst beschreven in augustus 2017, is opmerkelijk vanwege de verscheidenheid aan veertypen die worden weergegeven in zijn holotype, een enkel volledig gearticuleerd skelet bewaard op een plaat samen met uitgebreide integumentaire structuren. De veerafdrukken van het exemplaar omvatten piekerige bundels langs de nek, korte en symmetrische schoepenveren op de armen, en zowel pluizige als lange pennaceachtige veren op de achterpoten. Hoewel de anatomie en het omhulsel kenmerken delen met vogels en afgeleide dromaeosauriërs zoals Microraptor, plaatst cladistische analyse het geslacht in de cluster van gevederde dinosauriërs nabij de oorsprong van vogels. Het was onwaarschijnlijk dat het een vlieger was.

De naam betekent "Ge Sun's zijden vogel", een verwijzing naar de pluimachtige lichaamsbedekking die zichtbaar is in het fossiel. De bijnaam van het exemplaar, "Silky", verwijst naar de opvallende gelijkenis van de delicate filamenten van de achterpoten met het moderne Silky-ras van gedomesticeerde kippen.

De skeletmorfologie van Serikornis suggereert een terrestrische ecologie zonder vliegaanpassingen. De staart is proximaal bedekt met filamenten en distaal met fijne staartveren. Symmetrische, weerhaakloze remiges zijn bevestigd langs de voorpoten en langwerpige veren van de achterpoten strekken zich uit tot aan de tenen, wat suggereert dat de remiges van de achterpoten waren geëvolueerd in de maniraptorans die op de grond woonden voordat ze werden gecoöpteerd tot een boomlevensstijl en eventueel zweefvliegen.

De coracoïde van Serikornis heeft geen diagnostische versiering die aanwezig is in Anchiornis, maar onderscheidt zich doordat de tuberculeuze coracoïde langwerpig is om een top te vormen. Het postacetabulaire blad van het darmbeen (bot) is dikker en kwadrater dan bij Anchiornis, maar minder robuust en vierhoekig dan bij Aurornis. Het zitbeen vertoont niet de specifieke dorsocaudaal rechte morfologie die eigen is aan Aurornis, en heeft een smal en uniform proces. Serikornis onderscheidt zich verder door zeer grote voorste bovenkaaktanden te hebben, ongeveer twee keer zo lang als de andere. Sinds het skelet in een vlak is gecomprimeerd, hebben Lefèvre en collega's een nieuwe microscantechniek, luminografie genaamd, gebruikt om de pneumatische holte in de wervels te identificeren: de halswervels hebben een kleine pneumatische holte, een afgeleide aandoening die wordt gedeeld door veel andere coelurosaurische theropoden.

Gebaseerd op materiaal van Wikipedia ·Artikel op Wikipedia ·Tekst beschikbaar onder CC BY-SA 4.0

Vechten met

Meer uit deze rubriek