SerikornisSerikornis — Obraz niedostępny
Stworzenia latające

Serikornis

Znaczenie nazwy«Jedwabna jaszczurka»

Rozpiętość skrzydeł0,7 m
Żył
Okres późnego triasu
Pierwsze znalezisko
2017
Znaleziony w
Chiny

Serikornis należy do działu „Stworzenia latające”. Żył: okres późnego triasu. Rozmiary: rozpiętość skrzydeł 0,7 m. Pierwsze znalezisko: 2017, Chiny. Nazwa oznacza „Jedwabna jaszczurka”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 7 z 47.

Serikornis to rodzaj małego, upierzonego dinozaura Anchiornithid z górnej jury formacji Tiaojishan w Liaoning w Chinych. Jest reprezentowany przez gatunek typowy Serikornis sungei.

Serikornis, po raz pierwszy opisany w sierpniu 2017 r., jest godny uwagi ze względu na różnorodność typów piór reprezentowanych w jego holotypie, pojedynczym kompletnym przegubowym szkielecie zachowanym na płycie wraz z rozległymi strukturami powłokowymi. Odciski piór okazu obejmują delikatne wiązki wzdłuż szyi, krótkie i symetryczne pióra na ramionach oraz pióra puchate i długie pióra pennace na tylnych kończynach. Podczas gdy jego anatomia i powłoka mają wspólne cechy z ptakami, a także pochodnymi dromeozaurami, takimi jak Microraptor, analiza kladystyczna umieszcza rodzaj w grupie pierzastych dinozaurów w pobliżu pochodzenia ptaków. Było mało prawdopodobne, aby był to lotnik.

Jego nazwa oznacza „jedwabny ptak Ge Sun”, co jest odniesieniem do przypominającego śliwki pokrycia ciała widocznego w skamieniałości. Przydomek okazu „Silky” odnosi się do uderzającego podobieństwa delikatnych włókien kończyn tylnych do współczesnej rasy kurczaków domowych Silky.

Morfologia szkieletu Serikornis sugeruje ekologię ziemską bez adaptacji do latania. Ogon jest pokryty proksymalnie włóknami, a dystalnie drobnymi sterówkami. Symetryczne, pozbawione kolców lotki są przyczepione wzdłuż przednich kończyn, a wydłużone pióra tylnych kończyn rozciągają się do palców, co sugeruje, że lotki tylnych nóg wyewoluowały u maniraptoran żyjących na ziemi, zanim zostały dokooptowane do nadrzewnego trybu życia i ewentualnie szybownictwo.

Krukowata Serikornis jest pozbawiona ozdób diagnostycznych występujących u Anchiornis, ale wyróżnia się tym, że gruźlicza krukowata jest wydłużona, tworząc grzebień. Ostrze zapanewkowe kości biodrowej (kości) jest grubsze i bardziej kwadratowe niż u Anchiornis, ale mniej mocne i czworokątne niż u Aurornis. Kość kulszowa nie wykazuje szczególnej prostej grzbietowo-ogonowej morfologii właściwej dla Aurornis i ma wąski i nierówny wyrostek. Serikornis wyróżnia się ponadto bardzo dużymi przednimi zębami szczęki, około dwa razy dłuższymi niż pozostałe. Odkąd szkielet został ściśnięty w płaszczyźnie, Lefèvre i jego współpracownicy wykorzystali nową technikę mikroskanowania zwaną luminografią, aby zidentyfikować wnękę pneumatyczną w kręgach: kręgi szyjne mają małą wnękę pneumatyczną, która jest stanem pochodnym wspólnym dla wielu innych teropodów celurozaurów.

Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0

Walcz z

Więcej z tego działu