ShastasaurusShastasaurus — Afbeelding niet beschikbaar
Zeedieren

Shastasaurus

Betekenis van de naam«Mount Shasta hagedis»

Lengte21 m
Leefde
Midden Trias periode
Voor het eerst gevonden
1895
Gevonden in
Canada

Shastasaurus hoort bij de sectie ‘Zeedieren’. Leefde: Midden Trias periode. Afmetingen: lengte 21 m. Voor het eerst gevonden in 1895, Canada. De naam betekent ‘Mount Shasta hagedis’. In de gevechten op onze site verslaat hij 22 van de 23 tegenstanders.

Shastasaurus is een uitgestorven soort van ichthyosaurus uit het midden en late Trias, en is het grootste bekende mariene reptiel. Er zijn exemplaren gevonden in de Verenigde Staten, Canada en China.

Shastasaurus leefde tijdens het late Trias. De typesoort Shastasaurus pacificus is bekend uit Californië. Een tweede mogelijke soort Shastasaurus, S. sikanniensis, is bekend uit de Pardonet Formation British Columbia, die dateert uit het midden van de Noorse leeftijd (ongeveer 210 miljoen jaar geleden). Als S. sikanniensis tot Shastasaurus behoort, zou het de grootste soort zijn, met een lengte tot 21 meter (69 voet).

Shastasaurus was zeer gespecialiseerd en verschilde aanzienlijk van andere ichthyosaurussen. Het was erg slank van profiel. De grootste exemplaren hadden een ribbenkast van iets minder dan 2 meter (6,6 ft) diep ondanks een afstand van meer dan 7 meter (23 ft) tussen de vinnen. Vanwege zijn ongewoon korte, tandeloze snuit (vergeleken met de lange, getande, dolfijnachtige snuiten van de meeste ichthyosaurussen) werd voorgesteld dat Shastasaurus werd beschouwd als een zuignap, die zich voornamelijk voedde met zachtaardige koppotigen, hoewel huidig onderzoek wijst op ichthyosaurus bekken passen niet in het zuigprofiel.

Bij S. liangae, de enige soort met meerdere goed bewaarde schedels, meet de schedel slechts 8,3% van de totale lichaamslengte (9,3% bij een juveniel exemplaar). In tegenstelling tot de verwante Shonisaurus, ontbrak zelfs de juveniele Shastasaurus volledig aan tanden. De snuit was sterk samengedrukt via een unieke opstelling van schedelbeenderen. In tegenstelling tot bijna alle andere reptielen, strekte het neusbeen, dat gewoonlijk het midden van de schedel vormt, zich uit tot het uiterste puntje van de snuit, en alle botten van de snuit liepen taps toe naar abrupte punten.

Shastasaurus werd traditioneel ook afgebeeld met een rugvin, een kenmerk dat wordt aangetroffen in meer geavanceerde ichthyosaurussen. Andere shastasauriden hadden echter waarschijnlijk geen rugvinnen en er is geen bewijs voor de aanwezigheid van een dergelijke vin bij welke soort dan ook. De bovenste staartvin was waarschijnlijk ook veel minder ontwikkeld dan de haaienstaarten die bij latere soorten werden gevonden.

In mei 2016 ontdekte co-onderzoeker en fossielenverzamelaar Paul de la Salle een kaakbeen van 96 centimeter (3,1 voet) lang dat toepasselijk werd geclassificeerd als BRSMG Cg2488 of het Lilstock-exemplaar. Het Lilstock-exemplaar werd later geïdentificeerd als een Shastasaurid op 9 april 2018. Als het correct was geschaald op basis van een Shastasaurus-model, ontdekte Paul de la Salle dat het exemplaar 25 procent groter was dan normaal, op ongeveer 26 meter (85 voet) lang, waardoor het een van de grootste dieren is die ooit heeft geleefd, vergelijkbaar met en wedijvert met de blauwe vinvis (30 meter lang, 150-173 ton) en super sauropoden zoals Maraapunisaurus (35-40 meter lang, 80-120 ton) en - als het bestaat - Bruhathkayosaurus (37-44,1 meter lang, 126-175 ton) groot.

Gebaseerd op materiaal van Wikipedia ·Artikel op Wikipedia ·Tekst beschikbaar onder CC BY-SA 4.0

Vechten met

Meer uit deze rubriek