Maiasaura — Afbeelding niet beschikbaarMaiasaura
Betekenis van de naam«Goede moeder»
- Leefde
- Late Krijt periode
- Dieet
- Planteneter
- Voor het eerst gevonden
- 1978
- Gevonden in
- Verenigde Staten van Amerika
Maiasaura is een planteneter uit de sectie ‘Krijt’. Leefde: Late Krijt periode. Afmetingen: lengte 9 m, hoogte 2,5 m, gewicht 6 t. Voor het eerst gevonden in 1978, Verenigde Staten van Amerika. De naam betekent ‘Goede moeder’. In de gevechten op onze site verslaat hij 97 van de 132 tegenstanders.
Maiasaura is een geslacht van herbivore dinosauriërs behorend tot de Hadrosauridae. Maiasaura leefde zo'n 75 miljoen jaar geleden tijdens het late Krijt in Noord-Amerika. Ze is vooral bekend om haar broedzorg.
In 1978 waren amateurpaleontologe Marion Brandvold, haar zoon David Trexler en diens vrouw Laurie fossielen aan het zoeken bij de Willow Creek nabij Choteau in Teton County. Marion vond toen het skeletje van een "babydinosauriër". Het jaar daarop ontdekte Laurie een grote schedel op dezelfde locatie.
De typesoort Maiasaura peeblesorum is in 1979 benoemd en beschreven door Jack Horner en Robert Makela. De geslachtsnaam is afgeleid van de godin Maia, de "Goede Moeder", een verwijzing naar de broedzorg. Daarom is in plaats van het gebruikelijke saurus de vrouwelijke vorm saura toegepast. De soortaanduiding eert de gezinnen van James en John Peebles, de grondeigenaren.
Het holotype, PU 22405, is gevonden in de Two Medicine Formation, een aardlaag uit het middelste Campanien, ongeveer 76,4 miljoen jaar oud. Het bestaat uit een schedel — dezelfde die door Laurie was ontdekt — met delen van de onderkaken. Skeletdelen van minstens vijftien individuen, waaronder jongen, zijn gemeld onder het inventarisnummer YPM 22400. Andere skeletten worden vertegenwoordigd door de specimina MOR 236, YPM 33472 (jong), MOR 005JV (ouder jong), MOR 0055A, MOR 005A en ROM 44770. Daarnaast zijn honderden losse beenderen verzameld uit een beenderbed in een iets jongere laag bij de Two Medicine River. Die vertegenwoordigen minstens tweeëndertig individuen. Speciale vondsten zijn MOR 244: een embryo, en MOR 281: een nest met zestien eieren.
Maiasaura was een "eendensnaveldinosauriër" (duckbill dinosaur of eigenlijk spoonbill dinosaur) met een vlak hoofd en een kleine verhoging voor de ogen. Ze had een hoornige snavel zonder tanden, maar een grote hoeveelheid tanden dieper in de bek, gestapeld in een "tandenbatterij".
Maiasaura werd zo'n negen meter lang, en twee à tweeënhalve meter hoog, en de achterpoten waren langer en steviger dan de voorpoten.
De beschrijving uit 1979 was minimaal en bestond slechts uit een diagnose van opvallende kenmerken die als zodanig verouderd is. De snuit is breed en langwerpig. Het neusgat ligt vooraan op de snuit en tussen het neusgat en de oogkas bevindt zich een zone die zowel in de lengte uitgebreid is als tamelijk breed. De bovensnavel is kort en breed met een afhangende bovenrand. Het bovenkaaksbeen is lang en afgeplat met een voorste tak die vooraan een inkeping heeft. Tussen de oogkassen bevindt zich een kleine massieve kam, gevormd door de neusbeenderen en voorhoofdsbeenderen. Vóór deze kam zijn neusbeenderen bovenop uitgehold. De tak van het jukbeen richting quadratojugale is lang, dun en steil. De dentaire tanden hebben een lange nauwe kroon. Het predentarium is breed en laag met afgeronde schijntandjes die op gelijkmatige afstand geplaatst zijn. Deze diagnose identificeert geen unieke onderscheidende kenmerken.
Gebaseerd op materiaal van Wikipedia ·Artikel op Wikipedia ·Tekst beschikbaar onder CC BY-SA 4.0







