Haasiophis — Obraz niedostępnyHaasiophis
Znaczenie nazwy«Ziemia Święta»
- Żył
- Okres późnej kredy
- Pierwsze znalezisko
- 2000
- Znaleziony w
- Palestyna
Haasiophis należy do działu „Stworzenia morskie”. Żył: okres późnej kredy. Rozmiary: długość 0,9 m. Pierwsze znalezisko: 2000, Palestyna. Nazwa oznacza „Ziemia Święta”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 1 z 23.
Haasiophis to wymarły rodzaj węży z zachowanymi tylnymi kończynami. Reprezentowany przez jeden znany gatunek, Haasiophis terrasanctus. Jego szczątki znaleziono w Palestynie. Jest to jeden z trzech rodzajów węży cenomańskich z tylnymi kończynami.
Czaszka jest dobrze zachowana, choć lekko skompresowana. Czaszka przedstawia kombinację podstawowych i zaawansowanych cech. Kość przedszczękowa jest mała i nie ma zębów, podczas gdy pozostałe kości szczękowe zawierają 73-75 zębów. Obszary przedoczodołowe czaszki, małe i cienkie, są podobne do obszarów przedoczodołowych węży pytonowych.
Wraz ze swoim siostrzanym rodzajem Pachyrhachis, Haasiophis nie posiada ani żebra krzyżowego, ani kręgów. Podobnie jak Pachyrhachis, nie zachowały się żadne ślady połączenia kręgosłupa z obręczą miedniczną. Obręcz miedniczna jest częściowo zasłonięta przez nakładające się kości, co zmniejsza widoczne szczegóły. Radiogramy okazu wykazują, że H. terrasanctus posiada prosty triradiat podobny do posiadanego przez Pachyrhachisa. Obie kości udowe są zachowane wraz z okazem, ale brakuje reszty prawej nogi. Zeugopodium lewe, stęp, piszczel i strzałka są zachowane, chociaż kość piszczelowa jest nieznacznie rozczłonkowana. Stopa składa się z trzech skostnień stępu i pięciu śródstopia. Skostnienia stępu nie wykazują oznak, że kości były ze sobą połączone za życia. Za śródstopiem drugim i trzecim widoczne są ślady dwóch paliczków.
Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0







