EuropazaurEuropazaur — Obraz niedostępny
Jura · 201–145 mln lat temu

Europazaur

Znaczenie nazwy«Jaszczurka z Europy»

Długość6,2 m
Wysokość2,3 m
Waga750 kg
Żył
Okres późnej jury
Dieta
Roślinożerca
Pierwsze znalezisko
1998
Znaleziony w
Niemcy

Europazaur to roślinożerca z działu „Jura”. Żył: okres późnej jury. Rozmiary: długość 6,2 m, wysokość 2,3 m, waga 750 kg. Pierwsze znalezisko: 1998, Niemcy. Nazwa oznacza „Jaszczurka z Europy”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 75 z 132.

Europasaurus to podstawowy makronariański zauropod, forma czworonożnego roślinożernego dinozaura. Żył w późnej jurze (środkowy kimeryd, około 154 milionów lat temu) w północnych Niemczech i został zidentyfikowany jako przykład karłowatości wyspiarskiej wynikającej z izolacji populacji zauropodów na wyspie w dorzeczu Dolnej Saksonii.

Europasaurus to bardzo mały zauropod, mierzący zaledwie 6,2 m (20 stóp) jako dorosły. Długość tę oszacowano na podstawie częściowej kości udowej, przeskalowanej do rozmiarów prawie kompletnego okazu kamarazaura. Znane są młodsze osobniki, od 3,7 m (12 stóp) do najmłodszego osobnika młodocianego o wysokości 1,75 m (5,7 stopy). Gregory S. Paul oszacował, że osobnik o długości 5,7 m (19 stóp) ważyłby 750 kg (1650 funtów).

Wśród okazów europazaurów zachowały się prawie wszystkie zewnętrzne kości czaszki, z wyjątkiem kości przedczołowych. Niektóre dodatkowe kości są reprezentowane tylko przez bardzo fragmentaryczne i nieinformacyjne skamieliny, takie jak łzowe. Znanych jest osiem kości przedszczękowych, z zasadniczo prostokątnym pyskiem, takim jak u Camarasaurus. Projekcja przednia kości przedszczękowej zidentyfikowana w Sander et al. Projekcja grzbietowa kości przedszczękowej, która styka się z kością nosową, zaczyna się jako projekcja tylno-grzbietowa, zanim staje się prosta pionowo w punkcie otworu podnaczyniowego, aż do nosa. Ten słaby „krok” jest widoczny u Camarasaurus i Euhelopus, a jest silniej obecny u Abydosaurus, Giraffatitan i możliwej czaszki Brachiosaurus. Te ostatnie taksony mają również dłuższy pysk, z większą odległością od pierwszego zęba do wyrostka nosowego kości przedszczękowej. Ponadto Europasaurus ma wspólne z podstawowymi kamarazaurami ( brachiozaurami , kamarazaurami , euhelopusem i malawizaurem ) orbitę o podobnej wielkości i okienka nosowe, podczas gdy otwór nosowy jest znacznie zmniejszony u pochodnych tytanozaurów ( rapetozaur , tapuiasaurus i nemegtosaurus ).

W dobrze zachowanym materiale Europasaurus, DFMMh/FV 291.17, występuje pojedyncza szczęka. Ta szczęka ma długie ciało, z dwoma wydłużonymi wyrostkami, wyrostkiem nosowym i tylnym. Występuje tylko słaby proces łzowy, jak u większości zauropodów z wyjątkiem Rapetosaurus. Wyrostek nosowy jest wydłużony i obejmuje przednią i brzuszną krawędź okienek przedoczodołowych. Ten proces rozciąga się około 120º od poziomego rzędu zębów. Podstawa wyrostka nosowego tworzy również trzon wyrostka łzowego, a przy ich rozbieżności znajduje się okienko przedoczodołowe, podobne kształtem do tych u Camarasaurus, Euhelopus, Abydosaurus i Giraffatitan, ale proporcjonalnie o około 1/2 wyższe. Fenestra przedoczodołowa, mały otwór przed lub pod otworem przedoczodołowym, jest dobrze rozwinięta u taksonów takich jak Diplodocus i Tapuiasaurus, jest prawie nieobecna, jak u Camarasaurus i Euhelopus. W szczęce Europasaurus było około 12–13 zębów ogółem, mniej niż u bardziej podstawowych taksonów (16 zębów u Jobaria i 14–25 u Atlasaurus), ale mieściło się to w zakresie zmienności u Brachiosauridae (15 u Brachiosaurus do 10 u Abydosaurus ). Wszystkie zachowane niezużyte zęby mają do czterech małych ząbków na ich mezjalnych krawędziach. Niewielka część tylnych koron zębów jest lekko skręcona (~15º), ale znacznie mniej niż u brachiozaurów (30-45º).

Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0

Walcz z

Więcej z tego działu