Mulleriblattina — Afbeelding niet beschikbaarMulleriblattina
Betekenis van de naam«Ter ere van Patrick Muller»
- Leefde
- Late Cretaceous period
- Voor het eerst gevonden
- 2020
- Gevonden in
- Myanmar
Mulleriblattina hoort bij de sectie ‘Insecten uit het Mesozoïcum’. Leefde: Late Cretaceous period. Afmetingen: spanwijdte 4,5 mm. Voor het eerst gevonden in 2020, Myanmar. De naam betekent ‘Ter ere van Patrick Muller’.
Mulleriblattina is een monotypisch geslacht van kakkerlakken beschreven vanuit Birmese barnsteen.
Twee nieuwe soorten kakkerlakken uit Birmese barnsteen (Mulleriblattina bowangi en Crenocticola svadba, toegewezen aan het geslacht Crenocticola beschreven in 2019) werden in 2020 beschreven in het tijdschrift Gondwana Research (artikel Nocticolid-kakkerlakken zijn de enige bekende overlevenden van grotten uit het dinosaurustijdperk van 6 januari 2020 ) . Beide oude soorten kakkerlakken werden gevonden in stukken barnsteen die werden gewonnen in de Hukaun-riviervallei in het noorden van Myanmar.
De generieke naam eert Patrick Müller, die verschillende soorten kakkerlakken verzamelde en schonk aan paleontologen. Het tweede deel van de generieke naam komt van de naam van het moderne geslacht Blatta, waartoe bijvoorbeeld de zwarte kakkerlak (Blatta orientalis Linnaeus, 1758) behoort.
De specifieke naam wordt gegeven ter ere van professor Bo Wang, een vriend en collega van de auteurs van de beschrijving.
Het lichaam is bleek tot geelbruin, licht doorschijnend. De lengte van het lichaam is ongeveer 2,5 keer groter dan de breedte. Totale lichaamslengte (exclusief cerci en antennes) 4,5 mm; breedte - 1,95 mm.
Mülleriblattina had een aantal kenmerken die kenmerkend zijn voor grotkakkerlakken: langwerpige poten en antennes, verminderde ogen, bleke kleur en de afwezigheid van beschermende stekels op de poten. Opgemerkt wordt dat in Mulleriblattina bowangi de "grot" -kenmerken niet zo uitgesproken zijn als bij zijn verwanten van het geslacht Crenocticola. Met name vertegenwoordigers van deze soort hadden vleugels ontwikkeld. Een ander verschil met andere leden van de Nocticolidae-familie is de ongepaarde asymmetrische stylus.
Paleontologen suggereren dat dit te wijten is aan de onduidelijke overgang naar een grotlevensstijl die kenmerkend is voor veel moderne vertegenwoordigers van de Nocticolidae-familie die in Azië, Afrika en Australië leefden. Sommige moderne leden van de familie wonen niet in grotten, maar in termietenheuvels. Net als hun voorouders zijn dit kleine, meestal blinde insecten met een lengte van niet meer dan een halve millimeter.
Gebaseerd op materiaal van Wikipedia ·Artikel op Wikipedia ·Tekst beschikbaar onder CC BY-SA 4.0




