Mulleriblattina — Obraz niedostępnyMulleriblattina
Znaczenie nazwy«Na cześć Patricka Mullera»
- Żył
- Okres późnej kredy
- Pierwsze znalezisko
- 2020
- Znaleziony w
- Myanmar
Mulleriblattina należy do działu „Owady mezozoiku”. Żył: okres późnej kredy. Rozmiary: rozpiętość skrzydeł 4,5 mm. Pierwsze znalezisko: 2020, Myanmar. Nazwa oznacza „Na cześć Patricka Mullera”.
Mulleriblattina to monotypowy rodzaj karaluchów opisany z bursztynu birmańskiego.
Dwa nowe gatunki karaluchów z bursztynu birmańskiego (Mulleriblattina bowangi i Crenocticola svadba, przypisane do rodzaju Crenocticola opisanego w 2019 r.) zostały opisane w 2020 r. ) . Oba starożytne gatunki karaluchów znaleziono w kawałkach bursztynu wydobywanego w dolinie rzeki Hukaun w północnej Birmie.
Nazwa rodzajowa honoruje Patricka Müllera, który zebrał i przekazał paleontologom różne okazy karaluchów. Drugi człon nazwy rodzajowej pochodzi od nazwy współczesnego rodzaju Blatta, do którego należy np. karaluch czarny (Blatta orientalis Linnaeus, 1758).
Specyficzna nazwa została nadana na cześć profesora Bo Wanga, przyjaciela i współpracownika autorów opisu.
Ciało jest blado do żółtobrązowego, lekko przezroczyste. Długość ciała jest około 2,5 razy większa niż szerokość. Całkowita długość ciała (z wyłączeniem cerci i czułek) 4,5 mm; szerokość - 1,95 mm.
Mülleriblattina miała szereg cech charakterystycznych dla karaluchów jaskiniowych: wydłużone nogi i czułki, zmniejszone oczy, blady kolor i brak ochronnych kolców na nogach. Należy zauważyć, że u Mulleriblattina bowangi cechy „jaskiniowe” nie są tak wyraźne, jak u krewnych z rodzaju Crenocticola. W szczególności przedstawiciele tego gatunku rozwinęli skrzydła. Kolejną różnicą w stosunku do innych członków rodziny Nocticolidae jest niesparowany rysik asymetryczny.
Paleontolodzy sugerują, że wynika to z niejednoznacznego przejścia do jaskiniowego stylu życia, charakterystycznego dla wielu współczesnych przedstawicieli rodziny Nocticolidae żyjących w Azji, Afryce i Australii. Niektórzy współcześni członkowie rodziny nie mieszkają w jaskiniach, ale w kopcach termitów. Podobnie jak ich przodkowie, są to małe, zwykle ślepe owady, osiągające nie więcej niż pół milimetra długości.
Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0




