MeganeuraMeganeura — Obraz niedostępny
Owady mezozoiku

Meganeura

Znaczenie nazwy«Duża skamielina»

Rozpiętość skrzydeł65 mm
Żył
Okres wczesnego triasu
Pierwsze znalezisko
1880
Znaleziony w
Francja

Meganeura należy do działu „Owady mezozoiku”. Żył: okres wczesnego triasu. Rozmiary: rozpiętość skrzydeł 65 mm. Pierwsze znalezisko: 1880, Francja. Nazwa oznacza „Duża skamielina”.

Meganeura monyi – gatunek karbońskiej praważki, spokrewnionej z dzisiejszymi ważkami i jętkami.

Żyła około 300 milionów lat temu. Rozpiętość jej skrzydeł wynosiła 75 cm, a masa ciała prawdopodobnie 150 gramów. W związku z tym zwierzę to było zapewne największym owadem w historii Ziemi. Siedliskiem życia meganeury były podmokłe lasy tropikalne rosnące na terenie dzisiejszej Belgii, Francji oraz Anglii. Uważa się, że jej larwy żyły, jak w przypadku dzisiejszych ważek, w zbiornikach wodnych i były drapieżnikami. Dorosłe osobniki żywiły się ówczesnymi bezkręgowcami, jak karaluchy. Niewykluczone jest jednak, że ich łupem padały także małe kręgowce lądowe, jak pierwszy znany gad, hylonomus, należący do anapsydów. Osiągnięcie tak olbrzymich rozmiarów meganeury umożliwione było najprawdopodobniej przez dużą zawartość tlenu w powietrzu epoki karbonu. Zwierzę nie było też jedynym tak dużym stawonogiem tych czasów (zobacz też arthropleura).

Pierwsze skamieniałe szczątki meganeury zostały odkryte w kopalni węgla w Commentry we Francji w roku 1880. Pierwszego opisu zwierzęcia dokonał pięć lat później francuski paleontolog Charles Brongniart. Analogicznego znaleziska dokonano w roku 1979 w Bolsover, w angielskim hrabstwie Derbyshire.

Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0

Więcej z tego działu