MeganeuraMeganeura — Resim kullanılamıyor
Mezozoik böcekleri

Meganeura

Adının anlamı«Büyük fosil»

Kanat açıklığı65 mm
Yaşadığı dönem
Erken Triyas dönemi
İlk bulunduğu yıl
1880
Bulunduğu yer
Fransa

Meganeura, “Mezozoik böcekleri” bölümüne aittir. Yaşadığı dönem: Erken Triyas dönemi. Boyutlar: kanat açıklığı 65 mm. İlk kez 1880 yılında bulundu: Fransa. Adı “Büyük fosil” anlamına gelir.

Meganeura, Geç Karbonifer'den (yaklaşık 300 milyon yıl önce) soyu tükenmiş böceklerin bir cinsidir.

Günümüz yusufçuklarına ve kızböceklerine benziyorlar ve onlarla akrabalar ve ağırlıklı olarak diğer böceklerden oluşan diyetleriyle yırtıcıydılar. Cins, Geç Karbonifer'den Orta Permiyen'e kadar uzanan diğer benzer dev yusufçuk benzeri böcekleri içeren bir aile olan Meganeuridae'ye aittir. 65 cm (25,6 inç) ila 70 cm (28 inç) arasında değişen kanat açıklığına sahip olan M. monyi, bilinen en büyük uçan böcek türlerinden biridir.

Yakın akrabalar Meganeurula ve Meganeurites üzerinde yapılan araştırmalar, Meganeura'nın açık yaşam alanlarına adapte edildiğini ve davranış olarak mevcut seyyar satıcılara benzer olduğunu öne sürüyor. Meganeura'nın gözleri muhtemelen vücut boyutuna göre büyütülmüştü. Meganeura'nın bacaklarının tibia ve tarsi bölümlerinde avını yakalamak için bir "uçan tuzak" işlevi görecek dikenler vardı. Bir mühendislik incelemesi, kanat açıklığı 70 cm'nin üzerinde olan en büyük numunelerin kütlesinin 100 ila 150 gram olduğunu tahmin etti. Analiz ayrıca Meganeura'nın aşırı ısınmaya duyarlı olacağını öne sürdü.

Karbonifer dönemindeki böceklerin nasıl bu kadar büyüyebildiğine dair bazı tartışmalar var.

Oksijen seviyeleri ve atmosferik yoğunluk. Oksijenin trakeal solunum sistemi yoluyla böceğin vücuduna dağılma şekli, tarih öncesi böceklerin epeyce aşmış gibi göründüğü vücut boyutuna bir üst sınır koyar. Başlangıçta Harlé (1911) tarafından Meganeura'nın yalnızca o sırada Dünya atmosferinin şu anki yüzde 20'den daha fazla oksijen içermesi nedeniyle uçabildiği öne sürüldü. Bu hipotez başlangıçta diğer bilim adamları tarafından reddedildi, ancak daha yakın zamanda devasalık ve oksijen mevcudiyeti arasındaki ilişki üzerine daha fazla araştırma yapılarak onay buldu. Eğer bu hipotez doğruysa, bu böcekler düşen oksijen seviyelerine duyarlı olacak ve kesinlikle modern atmosferimizde hayatta kalamayacaklardı. Diğer araştırmalar, böceklerin "hızlı trakeal sıkıştırma ve genişleme döngüleri" ile gerçekten nefes aldıklarını gösteriyor. Modern böceklerin ve kuşların uçuş enerjilerinin son analizi, hem oksijen seviyelerinin hem de hava yoğunluğunun boyut üzerinde bir üst sınır sağladığını öne sürüyor. Atmosferin oksijen içeriğinin zaten Karbonifer'dekinden çok daha düşük olduğu Permiyen döneminde Meganeura'nınkilerle rekabet eden kanat açıklıklarına sahip çok büyük Meganeuridae'nin varlığı, dev yusufçuklar söz konusu olduğunda oksijenle ilgili açıklamalar için bir sorun teşkil ediyordu. Bununla birlikte, Meganeuridlerin bilinen en geniş kanat açıklığına sahip olmasına rağmen, vücutları çok ağır değildi ve yaşayan birkaç Coleoptera'nınkinden daha az kütleliydi; bu nedenle gerçek dev böcekler değillerdi, sadece yaşayan akrabalarına kıyasla devdiler.

Avcı eksikliği. Yaşayan akrabalara kıyasla Meganeuridlerin büyük boyutu için başka açıklamalar garanti edilir. Bechly (2004), hava omurgalı avcılarının yokluğunun, pterygot böceklerin Karbonifer ve Permiyen dönemlerinde maksimum boyutlara evrilmesine izin verdiğini, belki de bitki besleyen Palaeodictyoptera ve Meganisoptera arasındaki vücut boyutunun artması için evrimsel bir "silahlanma yarışı" ile hızlandırıldığını öne sürdü. avcılar

Su larvaları stadyumu. Başka bir teori, yetişkinler olarak karasal hale gelmeden önce suda gelişen böceklerin, kendilerini yüksek oksijen seviyelerine karşı korumanın bir yolu olarak büyüdüklerini öne sürüyor.

Vikipedi içeriklerine dayanmaktadır ·Vikipedi'deki madde ·Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır

Bu bölümden daha fazlası