Kunpengopterus — Obraz niedostępnyKunpengopterus
Znaczenie nazwy«Chińskie skrzydło»
- Żył
- Okres środkowej jury
- Pierwsze znalezisko
- 2010
- Znaleziony w
- Chiny
Kunpengopterus należy do działu „Stworzenia latające”. Żył: okres środkowej jury. Rozmiary: rozpiętość skrzydeł 0,9 m. Pierwsze znalezisko: 2010, Chiny. Nazwa oznacza „Chińskie skrzydło”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 11 z 47.
Kunpengopterus to rodzaj pterozaura wukongopteridae ze środkowo-późnej jury formacji Tiaojishan w północno-wschodnich Chinach. Rodzaj zawiera dwa gatunki, gatunek typowy K. sinensis i K. antipollicatus.
K. sinensis jest znany z holotypu IVPP V16047, prawie kompletnego szkieletu z kompletną czaszką i dolną szczęką, wydobytego ze skał formacji Tiaojishan lub łóżek Daohugou w Linglongta, hrabstwo Jianchang, zachodnie Liaoning. Wiek tych warstw jest kontrowersyjny. Ta skamielina kompresyjna dotyczy dorosłego osobnika. Oprócz kości zachowały się również części miękkie i szczątki prawdopodobnie zwróconej ryby.
Kunpengopterus ma wydłużoną głowę o długości 106,9 milimetra. Kręgi szyjne też są stosunkowo długie. Naris łączy się z okienkiem przedoczodołowym, ale te duże otwory są nadal częściowo oddzielone szerokim i skierowanym do przodu wyrostkiem nosowym, który sam ma mały pionowy otwór w kształcie łzy. Na czaszce, tuż za oczami, znajduje się niski, kościsty grzebień; zachowana tkanka miękka wskazuje, że była wydłużona przez chrząstkę, a żółte przebarwienie wskazuje, że prawdopodobnie była powiększona do tyłu przez płat skóry. Nie ma śladu grzebienia na pysku ani stępki pod dolną szczęką. Tył czaszki jest zaokrąglony. Kunpengopterus ma długi, sztywny ogon. Piąty palec jest również długi i mocno zakrzywiony.
Pierwszym okazem Kunpengopterus, u którego można było z całą pewnością zidentyfikować płeć, był okaz ZMNH M8802 w zbiorach Muzeum Historii Naturalnej w Zhejiang, nazywany „Mrs T” (skrót od „Mrs Pterodactyl”), pierwotnie opisany przez Lü Junchanga i współpracowników w styczniu 2011 r. jako okaz Darwinopterus. W 2015 r. Wang e.a. ponownie przypisał okaz „Pani T” do Kunpengopterus, aw 2021 roku został sklasyfikowany jako okaz nowego gatunku Kunpengopterus antipollicatus. Ten okaz został zachowany z odciskiem jaja między udami w ścisłym związku z miednicą. Ten okaz miał szeroką miednicę i nie miał żadnych śladów grzebienia. Jajo zostało prawdopodobnie wydalone z ciała podczas rozkładu, a jego powiązanie z osobnikiem Kunpengopterus posłużyło do poparcia hipotezy o dymorfizmie płciowym.
Jednak ta hipoteza została skrytykowana. Badacz pterozaurów, Kevin Padian, zakwestionował niektóre wnioski wyciągnięte przez Lü i wsp., sugerując w wywiadzie z 2011 r., że u innych zwierząt z wyszukanymi grzebieniami (takimi jak dinozaury ceratopsy) rozmiar i kształt grzebieni zmieniają się dramatycznie wraz z wiekiem. Zauważył, że okaz „Pani T” mógł po prostu być młodszym osobnikiem, który nie rozwinął jeszcze grzebienia (większość zwierząt jest w stanie rozmnażać się, zanim osiągną pełną dojrzałość). Co więcej, rygorystyczna analiza zmienności wukongopteridów opublikowana w 2017 r. wykazała, że grzebienie wśród wukongopteridów podlegały dużej liczbie indywidualnych zmienności i że nie było spójnego dymorfizmu w anatomii miednicy okazów wukongopteridów czubatych i nieczułych.
Okaz zachowany wraz z jajkiem (nazywany „panią T”), opisany przez Lü i współpracowników w 2011 r., daje wgląd w strategie reprodukcyjne Kunpengopterus i ogólnie pterozaurów. Podobnie jak jaja późniejszych pterozaurów i współczesnych gadów, jaja Kunpengopterus miały pergaminową, miękką skorupkę. U współczesnych ptaków skorupka jaja jest utwardzana wapniem, całkowicie osłaniając zarodek przed środowiskiem zewnętrznym. Jaja o miękkiej skorupce są przepuszczalne i umożliwiają wchłonięcie znacznych ilości wody do jaja podczas rozwoju. Jaja tego typu są bardziej wrażliwe na żywioły i zazwyczaj są zakopywane w ziemi. Jaja Kunpengopterus ważyłyby około 6 gramów (0,21 uncji), gdy były składane, ale z powodu wchłaniania wilgoci mogły podwoić wagę do czasu wyklucia. Jaja były małe w porównaniu do wielkości matki (okaz „Pani T” ważył od 110 do 220 gramów), bardziej przypominały współczesne gady niż ptaki. David Unwin, współautor artykułu, zasugerował, że Kunpengopterus prawdopodobnie składał wiele małych jaj na raz i zakopywał je, a młode mogły latać po wykluciu, nie wymagając prawie żadnej opieki rodzicielskiej. Wyniki te sugerują, że rozmnażanie pterozaurów było bardziej podobne do rozmnażania współczesnych gadów i znacznie różniło się od rozmnażania ptaków. Jednak w 2015 roku zgłoszono przeciwpłytkę próbki, IVPP V18403, która wykazała jedno dodatkowe jajo obecne w ciele, co wskazuje, że istniały dwa aktywne jajniki, produkujące jedno jajo na raz.
Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0








