YelaphomteYelaphomte — Obraz niedostępny
Stworzenia latające

Yelaphomte

Znaczenie nazwy«Powietrzna bestia»

Rozpiętość skrzydeł1,4 m
Żył
Okres wczesnego triasu
Pierwsze znalezisko
2022
Znaleziony w
Argentyna

Yelaphomte należy do działu „Stworzenia latające”. Żył: okres wczesnego triasu. Rozmiary: rozpiętość skrzydeł 1,4 m. Pierwsze znalezisko: 2022, Argentyna. Nazwa oznacza „Powietrzna bestia”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 21 z 47.

Yelaphomte to wymarły rodzaj niepterodaktyloidalnego pterozaura z formacji Quebrada del Barro w Argentynie późnego noryku i wczesnego retu. Żył w okresie późnego triasu i jest jednym z nielicznych znanych pterozaurów triasu z półkuli południowej (wraz ze współczesnym i pokrewnym Pachagnathusem ). Był to mały i czubaty pterozaur, chociaż jego niewielkie rozmiary mogą wynikać z niedojrzałości. Jest to również jeden z nielicznych znanych pterozaurów triasu kontynentalnego, co wskazuje, że brak wczesnych pterozaurów zarówno na półkuli południowej, jak iw środowiskach lądowych jest prawdopodobnie błędem próbkowania, a nie prawdziwą nieobecnością.

Typ i jedyny znany okaz Yelaphomte, PVSJ 914, został zebrany podczas badań terenowych przez Museo de Ciencias Naturales z Universidad Nacional de San Juan w latach 2012-2014. Składa się tylko z fragmentu mównicy z zachowaniem przedniej części obu szczęk i podniebienia z przedniej granicy narysów, a także tylna część obu kości przedszczękowych, wszystkie zachowane w trzech wymiarach i niezniekształcone. Po raz pierwszy został opisany w 2015 roku przez Martínez i wsp., chociaż w tamtym czasie okaz nie był w pełni przygotowany i nie można go było zidentyfikować jako niczego bardziej diagnostycznego niż nieokreślony pterozaur. PVSJ 914 został później w pełni opisany i nazwany przez Martínez i in. (2022) jako nowy rodzaj i gatunek, Yelaphomte praderioi, wraz z innymi szczątkami pterozaurów z formacji Quebrada del Barro (w tym spokrewnionym Pachagnathus).

Okaz został odkryty w miejscu „Quebrada del Puma” formacji Quebrada del Barro w basenie Marayes-El Carrizal w północno-zachodniej Argentynie, części departamentu Caucete w prowincji San Juan. Stanowisko „Quebrada del Puma” występuje w górnych warstwach formacji Quebrada del Barro na jej południowych wychodniach i zostało z grubsza datowane na okolice późnego noryku do retyku na podstawie jego zbiorowisk fauny. PVSJ 914 odkryto w horyzoncie czerwonawego mulistego piaskowca 60 m poniżej wierzchołka formacji, poniżej niezgodnie pokrywającej się kredowej grupy El Gigante.

Yelaphomte to mały pterozaur znany z częściowej mównicy o długości zaledwie 15,4 mm, z zachowaniem części kości szczęki, kości przedszczękowej i podniebienia. Główny korpus zachowanego pyska jest wąski i mniej więcej trójkątny, zwężający się w kierunku niezachowanego czubka pyska. Kość przedszczękowa styka się ze szczęką wzdłuż długiego, prostego szwu, który biegnie od dolnego rogu przedniej części narisa do dolnego rogu zachowanej części pyska. Ten szew jest widoczny tylko na tomografii komputerowej, a kości były mocno ze sobą zrośnięte. Same kości przedszczękowe są podobnie zrośnięte i stanowią część wydatnego grzebienia biegnącego wzdłuż górnej części pyska. Ten wąski, kościsty grzebień jest wysoki i cienki, przypominając grzebień spokrewnionych Raeticodactylus i Austriadactylus. Chociaż wszystkie krawędzie grzebienia są połamane i nie można ostatecznie określić jego rozmiaru, grubość zachowanej części i niski stopień zwężania sugerują, że był on znacznie wyższy i dłuższy niż zachowany. Herb jest ozdobiony serią dobrze rozmieszczonych promieniujących rowków z każdej strony. Podobne zdobienia promieniowych prążków znajdują się również na grzbietach Raeticodactylus i Austriadactylus, ale w przeciwieństwie do Yelaphomte mają one ściśle upakowane naprzemienne grzbiety i rowki, a wzór ornamentu Yelaphomte jest wyjątkowy wśród pterozaurów.

Złamany czubek pyska i tomografia komputerowa ujawniły rozległe przestrzenie pneumatyczne w kości przedszczękowej oddzielone skomplikowanymi rozpórkami kościstych beleczek. Te beleczki są symetryczne, z dwoma wzdłuż linii środkowej i czterema bocznymi w miejscu złamania. Te przestrzenie powietrzne zbiegają się w trzech wnękach dalej z tyłu, a następnie w jedną dużą, głęboką komorę przed otworem nosowym. Kości pneumatyczne są ogólnie charakterystyczne dla pterozaurów, ale złożony układ beleczek wskazuje na jeszcze większy stopień pneumatyzacji u Yelaphomte niż normalnie.

Zęby policzkowe są słabo zachowane, w zębodołach pozostały jedynie korzenie. Podobnie jak inne zęby eopterozaurów, są one blisko siebie (mniej niż szerokość zęba), równomiernie rozmieszczone i ustawione pionowo bez rozwarcia na bok. Jednak niezwykle korzenie zębów są ustawione pod kątem około 60 ° w stosunku do krawędzi szczęki, co sugeruje, że zęby policzkowe były pochylone do przodu (procumbent). Różni się to zarówno od prostych, jak i wyprostowanych zębów policzkowych innych eopterozaurów, a także od stojących i rozstawionych zębów ramforynchidów - chociaż nie jest pewne, czy same korony zębów były tak samo wypukłe jak korzenie. Przed zębami policzkowymi znajduje się duża bezzębna luka, diastema, rozciągająca się do przodu szczęki. Jest to cecha, którą dzieli z Raeticodactylus, ale u Yelaphomte diastema jest znacznie większa, dłuższa niż przestrzeń zajmowana przez cztery rozstawione zęby policzkowe.

Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0

Walcz z

Więcej z tego działu