Burmomyrma — Obraz niedostępnyBurmomyrma
Znaczenie nazwy«Mrówka birmańska»
- Żył
- Okres środkowej kredy
- Pierwsze znalezisko
- 1996
- Znaleziony w
- Myanmar
Burmomyrma należy do działu „Owady mezozoiku”. Żył: okres środkowej kredy. Rozmiary: rozpiętość skrzydeł 1 mm. Pierwsze znalezisko: 1996, Myanmar. Nazwa oznacza „Mrówka birmańska”.
Burmomyrma to wymarły rodzaj błonkoskrzydłych szpiczastych, uważany za mrówkę. Rodzaj zawiera jeden opisany gatunek, Burmomyrma rossi. Burmomyrma jest znana z pojedynczej skamieliny z okresu środkowej kredy, która została znaleziona w Azji.
Burmomyrma jest znana z pojedynczej skamieliny dorosłego osobnika, holotypu, okaz numer BMNH 19125. Chociaż typowy okaz został zebrany na początku XX wieku i zdeponowany w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, opis okazu pojawił się dopiero prawie 80 lat później. Holotyp składa się z w większości kompletnej dorosłej samicy, która została zachowana jako inkluzja w przezroczystych bryłach ciemnożółtego i stosunkowo jasnego bursztynu birmańskiego. Okaz bursztynu został wydobyty ze złóż w stanie Kachin w Mjanmie. Bursztyn birmański został datowany radiometrycznie przy użyciu izotopów U-Pb, dając wiek około 99 milionów lat, w pobliżu granicy aptyjsko-cenomańskiej.
Skamielina została po raz pierwszy zbadana przez rosyjskiego paleoentomologa Giennadija M. Dłuskiego z Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. Opis nowego rodzaju i gatunku Dlussky'ego z 1996 roku został opublikowany w Paleontological Journal. Nazwa rodzajowa Burmomyrma jest połączeniem nazwy Birma, w której znaleziono skamielinę, oraz greckiego słowa myrmica oznaczającego „mrówkę”. Specyficzny epitet rossi to patronim honorujący brytyjskiego paleoentomologa Andrew J. Rossa. Struktury talii i skrzydeł prowadzą Dlussky'ego do wstępnego umieszczenia Burmomyrmy w podrodzinie Aneuretinae. Ze względu na niekompletny charakter skamieniałości rodzaj nie został przypisany do żadnego z plemion aneuretynów, pozostawiając incertae sedis. To miejsce było śledzone przez innych autorów, w tym w przeglądzie rodzinnym z 2003 roku autorstwa entomologa Barry'ego Boltona. W przeglądzie formicydów z 2015 roku Brendon Boudinot zauważył, że cechy, które Dlussky wymienił w celu włączenia Burmomyrma do Aneuretinae, są pleizjomorficzne i występują w kilku podrodzinach mrówek, i że możliwe jest umieszczenie rodzaju w kilku innych podrodzinach. Jednak Boudinot nie wykonał w przeglądzie żadnych ruchów taksonomicznych, opuszczając wówczas stanowisko Aneuretinae. W 2018 roku rewizja zasugerowała, że rodzaj nie był mrówką, ale osą antymimiczną z rodziny Falsiformicidae wraz z dwoma innymi rodzajami znanymi z bursztynu Taimyr. Jednak inne badania zakwestionowały to twierdzenie, stwierdzając, że zamiast tego była to mrówka, ale bardzo fragmentaryczne szczątki sprawiły, że jej dokładna pozycja była niepewna.
Pojedynczy okaz Burmomyrmy jest niekompletny i ogólnie wykazuje słabe zachowanie, z brakującymi czułkami, głową i częścią tułowia na krawędzi bursztynu. Ogólnie szacuje się, że całe ciało kobiety miałoby około 3,0 milimetra (0,12 cala) długości z klatką piersiową około 1,0 milimetra (0,039 cala). Gaster jest nieskrępowany, pokazując artykulację między pierwszym a drugim segmentem, a pierwsze segmenty mają kilka krótkich, stojących włosów. Żądło ma wyraźną lekką krzywiznę ku górze i jest ogólnie krótkie. Talia składa się z pojedynczego segmentu, składającego się z guzkowatego ogonka, ukazującego cylindryczny obszar czołowy i zwężony obszar tylny. Żyłkowanie przedniego skrzydła wykazuje brak zamkniętych komórek utworzonych przez żyły. Charakterystyczną cechą są ogonki i przednie skrzydła.
Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0




