Desmatosuchus — Obraz niedostępnyDesmatosuchus
Znaczenie nazwy«Krokodyl ogniwowy»
- Żył
- Późny trias
- Dieta
- Roślinożerca
- Pierwsze znalezisko
- 1920
- Znaleziony w
- USA
Desmatosuchus to roślinożerca z działu „Trias”. Żył: późny trias. Rozmiary: długość 4,5 m, wysokość 1,2 m, waga 280 kg. Pierwsze znalezisko: 1920, USA. Nazwa oznacza „Krokodyl ogniwowy”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 48 z 132.
Desmatosuchus to wymarły rodzaj archozaura należącego do rzędu etozaurów (Aetosauria). Żył w Ameryce Północnej i potencjalnie w Indiach w okresie późnego triasu.
Desmatosuchus był dużym, czworonożnym gadem osiągającym od 4,5 do ponad 5 metrów długości i ważącym około 280–300 kg. Jego najbardziej charakterystyczną cechą anatomiczną były łopatki z dużymi wyrostkami barkowymi, potocznie nazywanymi „kolcami naramiennymi”. Miał znacznie krótsze kończyny przednie od tylnych oraz stawy skokowe typu crurotarsal z wyraźnymi guzami piętowymi.
Czaszka była stosunkowo mała i kończyła się łopatowatym pyszczkiem. Desmatosuchus jest unikalny wśród etozaurów, ponieważ jako jedyny nie posiadał zębów w kościach przedszczękowych, co sugeruje, że żerował wykopując miękką roślinność z błota. Ciało zwierzęcia było silnie opancerzone; pancerz składał się z rzędów kostnych płyt (osteoderm) z bocznymi kolcami, które zwiększały swój rozmiar ku przodowi. Największy z nich, naramienny, mierzył około 28 cm.
Odkryty pod koniec XIX wieku przez E.D. Cope'a, rodzaj przeszedł wiele rewizji taksonomicznych. Parker (2008) wyznaczył D. spurensis jako gatunek typowy. Skamieniałości Desmatosuchus są bardzo liczne w formacjach Dockum i Chinle, co wskazuje, że były to pospolite zwierzęta roślinożerne, żyjące prawdopodobnie w stadach.
Mimo potężnego pancerza, Desmatosuchus padał ofiarą drapieżników takich jak Postosuchus. Dzięki specyficznej budowie miednicy i długim kościom udowym był jednak bardziej mobilny niż większość innych „tekodontów” swoich czasów. Choć porównania do współczesnych pancerników sugerują dietę wszystkożerną lub owadożerną, naukowy konsensus uznaje go za głównego roślinożercę swoich ekosystemów.
Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0








