UbirajaraUbirajara — Obraz niedostępny
Stworzenia latające

Ubirajara

Znaczenie nazwy«Władca włóczni»

Rozpiętość skrzydeł1,2 m
Żył
Okres wczesnej kredy
Pierwsze znalezisko
2020
Znaleziony w
Brazylia

Ubirajara należy do działu „Stworzenia latające”. Żył: okres wczesnej kredy. Rozmiary: rozpiętość skrzydeł 1,2 m. Pierwsze znalezisko: 2020, Brazylia. Nazwa oznacza „Władca włóczni”. Zwycięstwa w bitwach na naszej stronie: 17 z 47.

Ubirajara to nieformalny rodzaj teropoda kompsognatyda, który żył we wczesnej kredzie na terenach dzisiejszej Brazylii.

Opisujący go rękopis był dostępny w Internecie przed publikacją, ale nigdy nie został formalnie opublikowany, w związku z czym zarówno nazwa rodzaju, jak i nazwa gatunku są uważane za nieważne i niedostępne. Jest znany z jednego gatunku „Ubirajara jubatus”, odzyskanego z formacji Crato. Został opisany jako pierwszy nieptasi teropod z Gondwany odkryty z zachowanymi strukturami powłokowymi. Takie protopióra, najprawdopodobniej używane do prezentacji, obejmują smukłe monofilamenty związane z podstawą szyi, zwiększające się wzdłuż grzbietowej części klatki piersiowej, gdzie tworzyłyby grzywę, a także parę wydłużonych, przypominających wstążki struktur prawdopodobnie wyłania się z jego ramion. Takson został nieformalnie nazwany w 2020 roku w wycofanym obecnie artykule naukowym w prasie. Opis wywołał kontrowersje, ponieważ skamielina została najwyraźniej nielegalnie przemycona z Brazylii. W lipcu 2022 roku Niemcy zgodziły się zwrócić skamielinę do Brazylii po tym, jak nie udało się znaleźć legalnego pozwolenia na eksport. Nazwa „Ubirajara jubatus” została usunięta z Zoobanku w listopadzie 2022 roku, co oznacza, że nie ma już żadnego znaczenia nomenklaturowego.

Pracownicy odzyskali szereg skamielin z kamieniołomu kredy znajdującego się między Nova Olinda a Santana do Cariri. Jednym z odzyskanych kawałków był kredowy talerz, który został już rozłupany przez robotników. Dalsza preparacja ostrym stalowym szpilką i zdjęcie rentgenowskie ujawniły obecność małego szkieletu teropoda. Okaz, SMNK PAL 29241, został odkryty w warstwie formacji Crato, pochodzącej z aptu, mającej około 115 milionów lat. Składa się z częściowego szkieletu pozbawionego czaszki, zachowanego na płycie i kontrpłycie. Składa się z dziewięciu kręgów szyjnych, trzynastu kręgów tylnych, dwóch kręgów krzyżowych, obręczy barkowej, jednego żebra szyjnego, siedmiu żeber grzbietowych, piętnastu żeber brzusznych i prawie kompletnego lewego ramienia. Oprócz kości w skamieniałości zachowały się również pozostałości upierzenia, skóry, struktur ziarnistych w tułowiu oraz keratynowych pochewek pazurów dłoni. Szkielet jest częściowo przegubowy. Reprezentuje osobę młodocianą i prawdopodobnie męską.

Skamielina została zakupiona w 1995 roku przez Państwowe Muzeum Historii Naturalnej w Karlsruhe (SMNK) i przewieziona do Niemiec po rzekomym uzyskaniu pozwolenia na eksport. Podejrzewa się, że skamieniałości zostały nielegalnie sprowadzone do Niemiec z Brazylii w 1995 r., Ponieważ brazylijskie prawo nie zezwala na usuwanie skamieniałości z jej terytorium ani prowadzenie nad nimi badań bez udziału co najmniej jednego brazylijskiego naukowca. W rezultacie brazylijscy naukowcy prowadzą kampanię na rzecz repatriacji skamielin.

Ze względu na kwestie etyczne związane z potencjalnie nielegalnym transferem skamieniałości z Brazylii do Niemiec, artykuł opisujący okaz został „tymczasowo usunięty” zaledwie kilka dni po udostępnieniu online „w prasie” przed formalną publikacją. Artykuł został później wycofany we wrześniu 2021 r. Sprawę określono jako przykład naukowego kolonializmu.

W lipcu 2022 r., po szeroko zakrojonej kampanii w mediach społecznościowych, SMNK zgodziło się zwrócić okaz do Brazylii po tym, jak ich dochodzenie nie przyniosło legalnych zezwoleń na eksport.

W dniu 18 listopada 2022 r. Zapisy nazw „Ubirajara jubatus”, a także zapisy ich publikacji, zostały usunięte z Zoobank, a przegląd z 2023 r. Odnotował, że „Ubirajara jubatus” jest nazwą niedostępną bez znaczenia nomenklaturowego, ale nie konkretnie nomen nudum.

Pojawiła się również krytyka dotycząca filogenetycznego rozmieszczenia „Ubirajara jubatus”, ponieważ macierz filogenetyczna zawierająca dane punktowane SMNK PAL 29241 była ograniczona do materiału uzupełniającego, który nigdy nie był dostępny online. W konsekwencji twierdzono, że podważono zasadę naukowego badania i replikacji wniosków o pokrewieństwie filogenetycznym okazu.

Za życia osobnik holotypowy miałby około 1 metra (3,3 stopy) długości.

Opisujący autorzy ustalili unikalną kombinację dwóch cech, które same w sobie nie były unikalne. Łopatka ma 81% długości kości ramiennej zamiast być równie długa lub znacznie dłuższa, co jest dwoma dominującymi warunkami u innych kompsognatydów. Górne profile kolców nerwowych kręgów krzyżowych są o 15% do 27% dłuższe niż ich podstawy są długie w widoku z boku, zamiast być znacznie dłuższe, jak u Mirischii.

Na podstawie materiałów z Wikipedii ·Artykuł w Wikipedii ·Tekst dostępny na licencji CC BY-SA 4.0

Walcz z

Więcej z tego działu