Labidura herculeana — Resim kullanılamıyorLabidura herculeana
Adının anlamı«Earwigs dünyasının Dodo'su»
- Yaşadığı dönem
- Geç Kretase dönemi
- İlk bulunduğu yıl
- 1798
- Bulunduğu yer
- Aziz Helena
Labidura herculeana, “Mezozoik böcekleri” bölümüne aittir. Yaşadığı dönem: Geç Kretase dönemi. Boyutlar: kanat açıklığı 84 mm. İlk kez 1798 yılında bulundu: Aziz Helena. Adı “Earwigs dünyasının Dodo'su” anlamına gelir.
Saint Helena kulağakaçan veya Saint Helena dev kulağakaçan, güney Atlantik Okyanusu'ndaki okyanus adası Saint Helena'ya özgü soyu tükenmiş çok büyük kulağakaçan türüdür.
84 mm uzunluğa kadar büyüyen Saint Helena kulağakaçan dünyanın en büyük kulağakaçanıydı. Kırmızımsı bacakları, kısa elytra'sı ve arka kanatları olmayan parlak siyahtı.
Earwig, Horse Point Ovası, Müreffeh Körfez Ovası ve adanın Doğu Kurak Bölgesi'nde bulunan Saint Helena'ya özgüydü. Ovalarda, sakız ormanlarında ve kayalık yerlerdeki deniz kuşu kolonilerinde yaşadığı biliniyordu. Kulağakaçan derin yuvalarda yaşadı ve yalnızca yağmurdan sonra geceleri dışarı çıktı. Londra Hayvanat Bahçesi'nden Dave Clark, "dişilerin son derece iyi anneler olduğunu" söyledi. Alt fosil kalıntılarından bilinen Saint Helena dev ibibik, bu kulağakaçanın yırtıcısı olabilirdi.
Saint Helena kulağakaçan ilk olarak 1798'de ona Labidura herculeana adını veren Danimarkalı böcekbilimci Johan Christian Fabricius tarafından keşfedildi. bilimden dikkat. 1962'de iki ornitolog, Douglas Dorward ve Philip Ashmole, kuş kemiklerini ararken bazı devasa kuru kuyruk kıskaçları bulduklarında yeniden keşfedilene kadar neredeyse unutulmuştu. Kocaman bir kulağakaçana ait olduklarını doğrulayan zoolog Arthur Loveridge'e verildiler. Kalıntılar, ona yeni bir tür Labidura loveridgei adını veren F. E. Zeuner'e iletildi.
1965'te entomologlar, Horse Point Ovası'ndaki kayaların altındaki yuvalarda canlı örnekler buldular. Ayrı bir tür L. loveridgei oldukları düşünülürken, incelendiklerinde L. herculeana ile aynı oldukları bulundu ve bu, onların resmi bilimsel adı olarak eski haline getirildi (L. loveridgei, küçük eşanlamlı oldu). 1960'lardan beri yapılan diğer aramalar kulağakaçanı bulmayı başaramadı. İddiaya göre en son 1967'de canlı olarak görüldü.
4 Ocak 1982'de Saint Helena Filateli Bürosu, kulağakaçanı tasvir eden ve korunmasına dikkat çeken bir hatıra pulu yayınladı. 1988 baharında, Londra Hayvanat Bahçesi tarafından Project Hercules adlı iki kişilik bir arama başlatıldı, ancak başarısız oldu. Nisan 1995'te başka bir kulağakaçan kalıntısı örneği bulundu. Bu, kulağakaçanların sadece sakız ağacı ormanlarında yaşamadıklarını, deniz kuşlarının üremesinden önce, tanıtılan avcılar tarafından yok edilmeden önce, deniz kuşu kolonilerinde de yaşadıklarını kanıtladı.
2005 yılında Doğa Tarihi Müzesi'nden Howard Mendel, Philip ve Myrtle Ashmole ile birlikte bir arama yaptı, ancak sonuç alınamadı.
Kulağakaçan, 1988, 1993, 2003 ve 2005 yıllarında aranmasına rağmen 1967'den beri canlı görülmedi. Muhtemelen habitat kaybı nedeniyle nesli tükenmiş, "neredeyse tüm yüzey taşlarının ... inşaat için kaldırılmasıyla". yanı sıra tanıtılan kemirgenler, mantidler ve kırkayaklar (Scolopendra morsitans) tarafından avlanma. 2014 yılında IUCN, IUCN Kırmızı Listesindeki L. herculeana değerlendirmesini Kritik Tehlike Altında durumundan Tükenmiş olarak değiştirdi.
Vikipedi içeriklerine dayanmaktadır ·Vikipedi'deki madde ·Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır




